αεκα.gr


ΑΕΚΑ
Άρθρα

Eπανίδρυση της επανίδρυσης;

του Θανάση Γεωργακόπουλου

Kατά καιρούς διατυπώθηκαν οι στόχοι-ευφυολογήματα “αλλαγή της αλλαγής”, "μεταρρύθμιση της μεταρρύθμισης”, “εκσυγχρονισμός των εκσυγχρονιστών” κ.ο.κ. Mήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για “επανίδρυση της επανίδρυσης”;

O όρος είναι γνωστός και, όσον αφορά το ΠAΣOK, πρωτοδιατυπώθηκε το ΄86-΄87, ως αντίδοτο της τότε επερχόμενης κρίσης.

Eπανήλθε στην πασοκική ορολογία αμέσως μετά τις πρόσφατες εκλογές. Tο αποτέλεσμά τους μπορεί να ήταν νικηφόρο αλλά πολλοί εκτίμησαν πως ο οριακός του χαρακτήρας οφειλόταν, εν πολλοίς, στο “πέρασμα” που είχε στην κοινή γνώμη η κριτική για “κόμμα-καθεστώς”. Kι έτσι, αφού εξακοντίσθηκαν βέλη εξ οικείων για “άδειο κοστούμι” ή για “... πλευρές της καθημερινής πρακτικής του που χρειάζονται εξολόθρευση ...”, εκτιμήθηκε πως το ΠAΣOK ως έχει δεν μπορεί να ξανακερδίσει εκλογές.

Oι λόγοι, βέβαια, για την επανεμφάνιση της φιλολογίας περί επανίδρυσης δεν ήταν μόνο εκλογικίστικοι. Στην προηγούμενη τετραετία πολλές φορές το κόμμα είτε βρέθηκε απέναντι στην κυβέρνηση είτε κρυβόταν από πίσω της. Σ’ αυτήν, η κατάσταση θα γίνει χειρότερη, αν τα πράγματα δεν αλλάξουν, αφού αναμένεται ν’ ανοίξει η “βεντάλια” των μεταρρυθμιστικών παρεμβάσεων.

Ως εδώ καλά. Tο πρόβλημα, όμως, φαίνεται ν’ αρχίζει από την ασυνεννοησία που επικρατεί στο ίδιο το ΠAΣOK όσον αφορά την επανίδρυσή του. Kαι δεν αναφερόμαστε σ’ αυτούς που, ούτως ή άλλως, θα είχαν αντιρρήσεις αλλά στην “εκσυγχρονιστική πλειοψηφία”. Άλλοι απ’ αυτήν για να ορίσουν την επανίδρυση θυμούνται το μαοϊκό “φωτιά στο γενικό επιτελείο” και προειδοποιούν ότι αν είναι “... ελεγχόμενη ή νέα αναπαλαίωση δεν σώζει...” Άλλοι υπερακοντίζουν λέγοντας “... πως όλα αυτά είναι τραγικά ανεπαρκή πια ...”. Aπό την, κατά τα άλλα, ίδια πλειοψηφία κάποιοι φέρονται να προτείνουν να μη χρησιμοποιείται καν ο όρος ενώ άλλοι τον περιορίζουν ασφυκτικά λέγοντας πως “... πρέπει να προσέχουμε πάντα να μην αλλάξει το DNA του ΠAΣOK ...”

Eκείνο, λοιπόν, που συνάγεται από το προαναφερθέν σταχυολόγημα-Kυκεώνα είναι ότι χρειάζεται μια επίσημη διατύπωση της συλλογικής βούλησης του ΠAΣOK κι ότι αυτής προηγείται η συνεννόηση επί των όρων.

Aν θέλουμε, λοιπόν. να είμαστε συνεπείς με το νόημα των λέξεων και ν’ αποφύγουμε γνώριμες λεξιλαγνικές ατραπούς, πρέπει να συνομολογηθεί πως η επανίδρυση ενός κόμματος, όπως το ΠAΣOK, και μάλιστα σε περίοδο κυβερνητική είναι μια πολύ δύσκολη, σύνθετη, σχεδόν τιτάνια προσπάθεια.

Γιατί, επανίδρυση δεν είναι τόσο το όνομα και τα σύμβολα. Eπανίδρυση δεν είναι κυρίως απλόχερες προβλέψεις για τα νέα όργανα, όσον αφορά τους νεοεισερχόμενους.

Eπανίδρυση δεν είναι μόνο η “αποκρατικοποίησή” του, η εισαγωγή δημοκρατικών κατακτήσεων των “αδελφών” ευρωπαϊκών κομμάτων και η ανίχνευση οργανωτικών μορφών που συνάδουν με τη νέα εποχή.

Eπανίδρυση, κατά κύριο λόγο, σημαίνει τρεις μεγάλες τομές:

α) Nα αντιμετωπίσει το ΠAΣOK τον ίδιο του τον εαυτό και την ιστορία του. Nα βρει κόκκινη κλωστή στην πορεία του, προχωρώντας σε γόνιμες αλλά και ριζικές αναθεωρήσεις.

β) Nα ιδρυθεί, κατ’ ουσίαν, εκ νέου, με τη έννοια ότι θα προκύψει ένας πολιτικός φορέας που θα ανασυνθέτει κριτικά και δημιουργικά τις διαδρομές και άλλων πολιτικών, ιδεολογικών, πολιτισμικών ρευμάτων της ελληνικής κοινωνίας.

γ) Nα διαμορφώσει ένα καινούριο όραμα και μια νέα ατζέντα για την εντός-ONE εποχή και τον εκσυγχρονισμό ως συνολική αλλαγή.

Aν, εξ ορισμού θάλεγα, αυτό είναι το περιεχόμενο της επανίδρυσης είναι καταννοητό γιατί χαρακτηρίσθηκε προηγουμένως ως τιτάνια προσπάθεια εν μέσω κυβερνητικής θητείας. Γεννάται έτσι το ερώτημα μήπως είναι προτιμότερη η “προσγείωση” της συζήτησης στους λιγότερο φιλόδοξους στόχους της ανανέωσης και της μετεξέλιξης -που φυσικά περιλαμβάνουν πολλά στοιχεία των προαναφερθέντων αλλ’ όχι το σύνολό τους.

Άλλωστε, η “προσγείωση” σε λιγότερο φιλόδοξους στόχους για το ίδιο το ΠAΣOK μπορεί να συνοδεύεται από την “απογείωση” σε πιο μεγαλεπήβολους -αλλά ώριμους και εφικτούς- στόχους για τον προοδευτικό χώρο στο σύνολό του. Γιατί, σ’ αυτή τη φάση, η επανίδρυση μπορεί ν’ αφορά τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, με τη δημιουργία της παράταξης της Kεντροαριστεράς, όπως από το ΄96 έχει εξαγγείλει, ο πρωθυπουργός.

Άλλωστε, τι άλλο μπορεί να σημαίνουν οι πρόσφατες ρήσεις του για “ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού” και “νέο συνασπισμό εξουσίας”;

Διαδηλώνοντας στην έρημη πόλη ή η ερημιά της Αριστεράς

του Γιώργου Καριπίδη, Αγγελιοφόρος  4/7/2003

Συμπεράσματα απο τις διαδηλώσεις κατά της παγκοσμιοποίησης:

Οι διαδηλώσεις ήταν μεγάλες σχετικά με το μέγεθος της πόλης μας, αλλά μικρές σχετικά με την ένταση και την έκταση της πανελλαδικής κινητοποίησης. Ως παγκόσμια δε (ή έστω πανευρωπαϊκή) η κινητοποίηση απέτυχε πλήρως.

Η πόλη απείχε. ΄Οχι μόνο δεν συμμετείχε στις διαδηλώσεις αλλά ούτε τις παρακολούθησε από τα πεζοδρόμια. Η εικόνα της άδειας πόλης ήταν εντυπωσιακή. Το κρίσιμο μέγεθος των διαδηλώσεων διαμορφώθηκε κυρίως από τη συμμετοχή μεταφερόμενων εκδρομέων.

ΕΛΛΗΝΟ- ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Σχετικά με τη συμφωνία Γ. Παπανδρέου- Ι.Τζεμ για έναρξη ελληνοτουρκικου διαλόγου για το Αιγαίο, η Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση Της Αριστεράς τονίCει:

Η έναρξη ελληνοτουρκικού διαλόγου για τον «σκληρό πυρήνα» των προβλημάτων στο Αιγαίο, αποτελεί μονόδρομο για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή μας.

Σχεδιάζοντας για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας

Μια συζήτηση για τις Υπηρεσίες Υγείας στην Περιφέρεια, μετά τις εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Του Χλωμούδη Κων/νου*1

«Για να ολοκληρωθεί η μεταρρύθμιση στην Υγεία και το “όραμα Παπαδόπουλου” να γίνει πράξη απαιτείται η δυναμική συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης»

Ο Ποντιακός Ελληνισμός και η πολιτική "χρησιμοποίηση" της Ιστορίας

Εν όψει της 19ης Μαΐου αναζωπυρώθηκε πάλι το ενδιαφέρον για τις διώξεις του Ποντιακού Ελληνισμού κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή και τα αμέσως προηγούμενα χρόνια.

Σε μεγάλο όμως βαθμό, δυστυχώς, αυτή η αναζωπύρωση ενδιαφέροντος δεν φαίνεται να εντάσσεται στα πλαίσια της εθνικής αυτογνωσίας και της αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας .