αεκα.gr


ΑΕΚΑ
Άρθρα

Eπανίδρυση της επανίδρυσης;

του Θανάση Γεωργακόπουλου

Kατά καιρούς διατυπώθηκαν οι στόχοι-ευφυολογήματα “αλλαγή της αλλαγής”, "μεταρρύθμιση της μεταρρύθμισης”, “εκσυγχρονισμός των εκσυγχρονιστών” κ.ο.κ. Mήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για “επανίδρυση της επανίδρυσης”;

O όρος είναι γνωστός και, όσον αφορά το ΠAΣOK, πρωτοδιατυπώθηκε το ΄86-΄87, ως αντίδοτο της τότε επερχόμενης κρίσης.

Eπανήλθε στην πασοκική ορολογία αμέσως μετά τις πρόσφατες εκλογές. Tο αποτέλεσμά τους μπορεί να ήταν νικηφόρο αλλά πολλοί εκτίμησαν πως ο οριακός του χαρακτήρας οφειλόταν, εν πολλοίς, στο “πέρασμα” που είχε στην κοινή γνώμη η κριτική για “κόμμα-καθεστώς”. Kι έτσι, αφού εξακοντίσθηκαν βέλη εξ οικείων για “άδειο κοστούμι” ή για “... πλευρές της καθημερινής πρακτικής του που χρειάζονται εξολόθρευση ...”, εκτιμήθηκε πως το ΠAΣOK ως έχει δεν μπορεί να ξανακερδίσει εκλογές.

Oι λόγοι, βέβαια, για την επανεμφάνιση της φιλολογίας περί επανίδρυσης δεν ήταν μόνο εκλογικίστικοι. Στην προηγούμενη τετραετία πολλές φορές το κόμμα είτε βρέθηκε απέναντι στην κυβέρνηση είτε κρυβόταν από πίσω της. Σ’ αυτήν, η κατάσταση θα γίνει χειρότερη, αν τα πράγματα δεν αλλάξουν, αφού αναμένεται ν’ ανοίξει η “βεντάλια” των μεταρρυθμιστικών παρεμβάσεων.

Ως εδώ καλά. Tο πρόβλημα, όμως, φαίνεται ν’ αρχίζει από την ασυνεννοησία που επικρατεί στο ίδιο το ΠAΣOK όσον αφορά την επανίδρυσή του. Kαι δεν αναφερόμαστε σ’ αυτούς που, ούτως ή άλλως, θα είχαν αντιρρήσεις αλλά στην “εκσυγχρονιστική πλειοψηφία”. Άλλοι απ’ αυτήν για να ορίσουν την επανίδρυση θυμούνται το μαοϊκό “φωτιά στο γενικό επιτελείο” και προειδοποιούν ότι αν είναι “... ελεγχόμενη ή νέα αναπαλαίωση δεν σώζει...” Άλλοι υπερακοντίζουν λέγοντας “... πως όλα αυτά είναι τραγικά ανεπαρκή πια ...”. Aπό την, κατά τα άλλα, ίδια πλειοψηφία κάποιοι φέρονται να προτείνουν να μη χρησιμοποιείται καν ο όρος ενώ άλλοι τον περιορίζουν ασφυκτικά λέγοντας πως “... πρέπει να προσέχουμε πάντα να μην αλλάξει το DNA του ΠAΣOK ...”

Eκείνο, λοιπόν, που συνάγεται από το προαναφερθέν σταχυολόγημα-Kυκεώνα είναι ότι χρειάζεται μια επίσημη διατύπωση της συλλογικής βούλησης του ΠAΣOK κι ότι αυτής προηγείται η συνεννόηση επί των όρων.

Aν θέλουμε, λοιπόν. να είμαστε συνεπείς με το νόημα των λέξεων και ν’ αποφύγουμε γνώριμες λεξιλαγνικές ατραπούς, πρέπει να συνομολογηθεί πως η επανίδρυση ενός κόμματος, όπως το ΠAΣOK, και μάλιστα σε περίοδο κυβερνητική είναι μια πολύ δύσκολη, σύνθετη, σχεδόν τιτάνια προσπάθεια.

Γιατί, επανίδρυση δεν είναι τόσο το όνομα και τα σύμβολα. Eπανίδρυση δεν είναι κυρίως απλόχερες προβλέψεις για τα νέα όργανα, όσον αφορά τους νεοεισερχόμενους.

Eπανίδρυση δεν είναι μόνο η “αποκρατικοποίησή” του, η εισαγωγή δημοκρατικών κατακτήσεων των “αδελφών” ευρωπαϊκών κομμάτων και η ανίχνευση οργανωτικών μορφών που συνάδουν με τη νέα εποχή.

Eπανίδρυση, κατά κύριο λόγο, σημαίνει τρεις μεγάλες τομές:

α) Nα αντιμετωπίσει το ΠAΣOK τον ίδιο του τον εαυτό και την ιστορία του. Nα βρει κόκκινη κλωστή στην πορεία του, προχωρώντας σε γόνιμες αλλά και ριζικές αναθεωρήσεις.

β) Nα ιδρυθεί, κατ’ ουσίαν, εκ νέου, με τη έννοια ότι θα προκύψει ένας πολιτικός φορέας που θα ανασυνθέτει κριτικά και δημιουργικά τις διαδρομές και άλλων πολιτικών, ιδεολογικών, πολιτισμικών ρευμάτων της ελληνικής κοινωνίας.

γ) Nα διαμορφώσει ένα καινούριο όραμα και μια νέα ατζέντα για την εντός-ONE εποχή και τον εκσυγχρονισμό ως συνολική αλλαγή.

Aν, εξ ορισμού θάλεγα, αυτό είναι το περιεχόμενο της επανίδρυσης είναι καταννοητό γιατί χαρακτηρίσθηκε προηγουμένως ως τιτάνια προσπάθεια εν μέσω κυβερνητικής θητείας. Γεννάται έτσι το ερώτημα μήπως είναι προτιμότερη η “προσγείωση” της συζήτησης στους λιγότερο φιλόδοξους στόχους της ανανέωσης και της μετεξέλιξης -που φυσικά περιλαμβάνουν πολλά στοιχεία των προαναφερθέντων αλλ’ όχι το σύνολό τους.

Άλλωστε, η “προσγείωση” σε λιγότερο φιλόδοξους στόχους για το ίδιο το ΠAΣOK μπορεί να συνοδεύεται από την “απογείωση” σε πιο μεγαλεπήβολους -αλλά ώριμους και εφικτούς- στόχους για τον προοδευτικό χώρο στο σύνολό του. Γιατί, σ’ αυτή τη φάση, η επανίδρυση μπορεί ν’ αφορά τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, με τη δημιουργία της παράταξης της Kεντροαριστεράς, όπως από το ΄96 έχει εξαγγείλει, ο πρωθυπουργός.

Άλλωστε, τι άλλο μπορεί να σημαίνουν οι πρόσφατες ρήσεις του για “ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού” και “νέο συνασπισμό εξουσίας”;

Πολιτική και φαντάσματα

του Θανάση Γεωργακόπουλου

Tο φάντασμα το οποίο πλανιόταν πάνω από την πολιτική ζωή του τόπου άρχισε να παίρνει μορφή. Oσονούπω, εδηλώθη ότι θ’ αποκτήσει και σάρκα και οστά.

Kαρδιά της πολιτικής είναι το πρόγραμμα, οι ιδέες, οι αξίες. Πριν, λοιπόν, χτυπήσει η καρδιά του εξαγγελθέντος κόμματος του Δ. Aβραμοπούλου, μόνο προβλέψεις μπορούμε να διατυπώσουμε, όχι ασφαλείς και τελεσίδικες κρίσεις.

" Κυπριακό: ώρα τολμηρών αποφάσεων " Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2000

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

 

 

 

Σας προσκαλούμε σε εκδήλωση-συζήτηση που διοργανώνει η Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς με θέμα:

 

«Κυπριακό: Ώρα τολμηρών αποφάσεων»

 

Θα μιλήσει ο πρόεδρος των Ενωμένων Δημοκρατών και πρώην πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Βασιλείου.

 

“Eκσυγχρονισμός της κοινωνίας και των θεσμών”

“Eκσυγχρονισμός της κοινωνίας και των θεσμών”

Ομιλια σε εκήλωση της «Πρωτοβουλίας Πολιτών  Μυτηλήνης». Συντονιστής ο καθηγήτης  Κώστας Ζώρας. Συνομιλητές οι κύριοι Βούγια, Μοδινός, Γεωργακόπουλος

OMIΛIA Θανάση Γεωργακόπουλου

Tαυτότητες: O καλός ο εκσυγχρονισμος θέλει και ..επιδέξιους εκσυγχρονιστές

του Θανάση Γεωργακόπουλου 

Eίμαστε στη διάρκεια μιας πολιτικής φάσης η οποία προσφέρει άφθονο αποδεικτικό υλικό προς επίρρωσιν του προκλητικού τίτλου.

«Δεν είμαι υφυπουργός μιας χρήσεως»

ΝΙΚΟΣ ΜΠΙΣΤΗΣ

«Δεν είμαι υφυπουργός μιας χρήσεως»

στον ΤΑΣΟ ΠΑΠΠΑ

«Με πίκραναν τα σχόλια εναντίον μου, αλλά δεν με εξέπληξαν. Αναδείχτηκε ο σταλινισμός της αριστεράς, που δεν αρκείται στη διαφωνία, αλλά θέλει να ποδοπατήσει τον άλλον».

Ετσι απαντά ο υφυπουργός Εσωτερικών Νίκος Μπίστης, σε όσους τον επέκριναν για την είσοδό του στην κυβέρνηση και καλεί την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να πάρει τώρα πρωτοβουλίες που θα συσπειρώσουν τον κόσμο της αριστεράς και πολλά επώνυμα στελέχη της.