αεκα.gr


ΑΕΚΑ
Άρθρα

Και οι μεταρρυθμίσεις;

Δεν αρκεί η επισήμανση των αντιφάσεων της Ν.Δ.

Ένα από τα πιο δυνατά σημεία του Κ. Σημίτη, στην τηλεοπτική του συνέντευξη, ήταν όταν «αποκάλυπτε» τη διγλωσσία της Νέας Δημοκρατίας για το Ασφαλιστικό, αναφερόμενος στις εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις που εκφράζουν ο κ. Σουφλιάς και ο κ. Μανώλης.

Θα μπορούσε, βέβαια, να προσθέσει την αντίφαση μεταξύ περυσινής και φετινής «κεντρικής» στάσης της Ν.Δ. Πέρυσι, οι «προτάσεις Γιαννίτση» χαρακτηρίζονταν σκληρές και αντιλαϊκές, ενώ, φέτος, οι «προτάσεις Ρέππα» σαν ασπιρίνες που δεν λύνουν το πρόβλημα.

Όμως, δεν ήταν τυχαίο που ο κ. Σημίτης δεν εντόπισε αυτή τη θεμελιώδη αντίφαση. Αν το έκανε θα άνοιγε τον δρόμο να εμφανισθούν πιο καθαρά και οι αντίστοιχες.

κυβερνητικές αντιφάσεις. Και δεν αναφερόμαστε στις δευτερεύουσες που επισήμανε αυτοκριτικά και ο ίδιος.

Ο λόγος είναι για τη μείζονα αντίφαση. Πέρυσι, με βάση τη μελέτη του βρετανικού αναλογιστικού οίκου, το συνταξιοδοτικό σύστημα εμφανιζόταν να έχει τεράστιο πρόβλημα, συμπέρασμα με το οποίο συμφωνούσε τόσο η μελέτη της ΓΣΕΕ όσο και η παλαιότερη έκθεση Σπράου. Φέτος, το πρόβλημα μοιάζει να εξαφανίστηκε ως διά μαγείας.

Επιπλέον, δε, η κυβέρνηση κατ' ουσίαν απεδέχθη ως μοναδικό πρόβλημα αυτό της χρηματοδότησης. Αντίστροφα απ' όσα υποστήριζε πέρυσι εγκλωβίστηκε σε μια συζήτηση με το «κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω». Γιατί αν το υφιστάμενο σύστημα δεν αλλάξει και απλώς του παρασχεθούν επιπλέον πόροι, είναι, όπως έχει γραφτεί, «... σαν να χύνεις περισσότερο νερό σε ένα σύστημα με τρύπιους σωλήνες από το οποίο αρκετό νερό πάει χαμένο, κάποιοι πίνουν με μεγάλους κουβάδες, οι πολλοί με ποτηράκια και κάποιοι καθόλου...».

Αν, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός επεκτεινόταν όσον αφορά τις αντιφάσεις της Ν.Δ. «η μπάλα θα 'παιρνε» αναγκαστικά και την κυβέρνηση. Είναι και γι' αυτό που ο καταφανής λαϊκισμός της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να «καθαγιάσει» τις κυβερνητικές προτάσεις.

Οι προτάσεις αυτές παρουσιάζουν βασικά και μείζονα προβλήματα. Αναφερθήκαμε, ήδη, στη λανθασμένη (και αντεστραμμένη) αφετηριακή οπτική για το μέγεθος του προβλήματος, καθώς και στον εγκλωβισμό στο ζήτημα της χρηματοδότησης, που - λόγω επίγνωσης του αδιεξόδου - γίνεται προσπάθεια ν' αντιμετωπισθεί με τη μετάθεσή του σε βάθος χρόνου και με την «πατροπαράδοτη» μέθοδο του μελλοντικού δανεισμού που, αν συμβεί, θα επιβαρύνει το δημόσιο χρέος. Επιπλέον, οι κυβερνητικές προτάσεις αφορούν τους μισούς μόνο ασφαλισμένους, αφήνοντας, μάλιστα, εκτός αλλαγών πολλά «ειδικά Ταμεία» που καταναλώνουν μεγάλο μέρος των λεγόμενων «κοινωνικών πόρων». Επίσης, οι προτάσεις δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί, πράγμα που εύλογα δημιουργεί καχυποψίες όσον αφορά την αποτελεσματικότητά τους. Αν οι προτάσεις Γιαννίτση κάλυπταν ομολογημένα μόνο το 1/6 του αναλογιστικού ελλείμματος των Ταμείων ως το 2030, αντιλαμβανόμαστε τι ενδέχεται να συμβαίνει τώρα.

Κατά τα άλλα, στις κυβερνητικές θέσεις συνυπάρχουν θετικές προβλέψεις (κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ ασφαλισμένων πριν και μετά το '93, 37ετία, μια κάποια ενοποίηση όρων και προϋποθέσεων συνταξιοδότησης κ.λπ.), με ασάφειες (ρυθμίσεις για τις γυναίκες κ.ο.κ.), με λίαν συζητήσιμα σημεία (χρόνοι εφαρμογής των αλλαγών κ.ο.κ.), καθώς και με αρνητικά (π.χ. παραπομπή ενοποιήσεων Ταμείων στις καλένδες, καμία παρέμβαση στους «κοινωνικούς πόρους»).

Δυστυχώς, το κυβερνητικό εκκρεμές για το Ασφαλιστικό δεν σταθεροποιήθηκε σε μια θέση βαθιάς και ριζικής μεταρρύθμισης που να οδηγεί σε ένα νέο ασφαλιστικό σύστημα. Συνεχίζει τις ταλαντώσεις του, πάντα, όμως, στο πλαίσιο του υφιστάμενου, παρηκμασμένου και υπό κατάρρευσιν συστήματος. Κι από τη μία άκρη, πέρυσι, του τεντώματος των ορίων του φτάσαμε φέτος στην άλλη, δηλαδή, στις σημειακές αλλαγές και τα μερεμετίσματα.

Γενικότερα, άλλωστε, μετά την αμηχανία του πρώτου μετεκλογικού έτους και την περυσινή ήττα για το Ασφαλιστικό δεν επελέγη η φυγή προς τα μπρος με ένα «δεύτερο κύμα εκσυγχρονισμού» και έναν ισχυρό μεταρρυθμισμό αλλά ο αμυντισμός και η αναδίπλωση. Με τις επιλογές στο Ασφαλιστικό η αναδίπλωση αυτή δείχνει να προσλαμβάνει στρατηγικό χαρακτήρα. Αν έτσι έχουν τα πράγματα η επισήμανση των αντιφάσεων και της ανευθυνότητας της Ν.Δ. δεν αρκεί. Γιατί το ερώτημα που ακολουθεί είναι απλό. Καλά αυτή αλλά πού είναι οι δικές σας μεταρρυθμίσεις;

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΕΑ

ΚΡΙΜΑ!

Σχετικά με τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου και του Υπουργού Παιδείας για το θέμα των θρησκευτικών η Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς, εξέδωσε δύο ανακοινώσεις.

 

Συγκεκριμένα αναφέρει:

Η κυβέρνηση ατύχησε και αναλαμβάνει σοβαρές ευθύνες με την άρνησή της να υλοποιήσει ένα μικρό βήμα στοιχειώδους εκσυγχρονισμού, υποτασσόμενη σε παρωχημένες αντιλήψεις περί «πολιτικού κόστους» ενόψει δημοτικών εκλογών.

Οι τρεις εκδοχές για την Κεντροαριστερά

  Θεωρητικά, το θέμα της Κεντροαριστεράς έχει προ πολλού εξαντληθεί. Μια οργανωμένη ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού επιβάλλει την μετάβαση από τον άγονο και ανεπαρκή πλέον δικομματισμό σε ένα γόνιμο διπολισμό. Οι ανακατατάξεις στην  Κεντροδεξιά δρομολογήθηκαν με το κόμμα Αβραμόπουλου και είναι  πιθανόν τελικά να οδηγήσουν σε διεύρυνση του ζωτικού χώρου της. Από την άλλη πλευρά, η ανάγκη να αντιστοιχηθεί το πολιτικό υποκείμενο του εκσυγχρονισμού με το εύρος του εκσυγχρονιστικού εγχειρήματος οδηγεί ευθέως στην ανάγκη συγκρότησης της Κεντροαριστεράς.

"Το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα: Εποποιία & Τραγωδία" 23/09/2000

                     ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

Η Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς 

 

                                           σας προσκαλεί

         σε μια βραδιά προβληματισμού και διασκέδασης

 

το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου και ώρα 7.30 στο θερινό κινηματογράφο «Όνειρο»

(οδός Νάξου & Θεμιστοκλέους) του Δήμου Αγ. Ιωάννη Ρέντη.Θέμα:

 

 «Το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα: Εποποιία και τραγωδία»

 

Ο Ποντιακός Ελληνισμός και η πολιτική "χρησιμοποίηση" της Ιστορίας

Εν όψει της 19ης Μαΐου αναζωπυρώθηκε πάλι το ενδιαφέρον για τις διώξεις του Ποντιακού Ελληνισμού κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή και τα αμέσως προηγούμενα χρόνια.

Σε μεγάλο όμως βαθμό, δυστυχώς, αυτή η αναζωπύρωση ενδιαφέροντος δεν φαίνεται να εντάσσεται στα πλαίσια της εθνικής αυτογνωσίας και της αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας .

H εξάρθρωση της τρομοκρατίας

Μιλώντας σχετικά με τα αποτελέσματα των ερευνών για την τρομοκρατία στο ραδιοσταθμό ΕΡΑ/ΝΕΤ 105,8 (Μαρία Γεωργίου) ο Νίκος Μπίστης, επικεφαλής της Ανανεωτικής Εκσυγχρονιστικής Κίνησης της Αριστεράς μεταξύ άλλων τόνισε:

«Μετά την ασφυκτική πολιτική και ιδεολογική απομόνωση της 17 Νοέμβρη από το σύνολο του λαού και του πολιτικού κόσμου, αλλά και τη μεθοδική εργασία των διωκτικών αρχών και του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, ήταν αναπόφευκτο να έρθει και η ώρα της οργανωτικής εξάρθρωσής της.