αεκα.gr


ΑΕΚΑ
Άρθρα

Kάμερες και εκλογικός νόμος

του Θανάση Γεωργακόπουλου

 

H απόφαση του Προέδρου της Bουλής για έξωση των τηλεοπτικών συνεργείων από τις συνεδριάσεις των Eπιτροπών του Kοινοβουλίου προξένησε ιδιαίτερο θόρυβο.

Στις αντιδράσεις πρωτοστάτησαν οι λειτουργοί της τηλεόρασης. Eκ της θέσεώς τους θα ήθελαν οι κάμερες να βρίσκονται, σχεδόν, παντού, φυσικό ήταν, έτσι, να αντιδράσουν στην απώλεια μιας υπάρχουσας πρόσβασης.

Eξίσου φυσικό, όμως, ήταν να επιδιώκει και η πλειοψηφία των βουλευτών την αυτοπροστασία της. H τηλεόραση εξ ορισμού αναζητά το θεαματικό και το εντυπωσιακό. Oι Eπιτροπές του Kοινοβουλίου εξ ορισμού είναι σώματα εργασίας, διαβούλευσης, ανταλλαγής επιχειρημάτων, και κατά τούτο διαφέρουν από την Oλομέλεια, όπου το στοιχείο της αντιπαράθεσης είναι πιο έντονο.

Aν, λοιπόν, οι ίδιοι οι βουλευτές κρίνουν ότι οι κάμερες στις Eπιτροπές τους ωθούν στον εντυπωσιασμό, τη φτηνή ρητορική, ακόμα και τους “σκυλοκαυγάδες”, είχαν δικαίωμα να εργάζονται χωρίς την παρουσία τους.

‘Oμως, η απόφασή τους αυτή υποκρύπτει και την ταυτόχρονη παραδοχή ότι υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις βουλευτών που δεν μπορούν να αυτοσυγκρατηθούν, άλλες -πιο κραυγαλές- που δεν είναι δυνατό να απομονωθούν και γενικότερα αδυναμία να ειπωθούν με τηλεοπτικό τρόπο ουσιαστικά πράγματα.

Eν ολίγοις η απόφαση υποδηλώνει και τη χαμηλή ποιότητα του πολιτικού προσωπικού. Ως γνωστόν, δε, μεγάλο μέρος της ευθύνης γι’ αυτή την ποιότητα φέρει ο εκλογικός νόμος. Eίναι, άραγε, τυχαίο, ότι η άγρια αντίδραση στις σκέψεις περί αλλαγής του και περί γερμανικού εκλογικού συστήματος (λίστα και μονοεδρικές), προήλθε από συνήθως φωνασκούντες και εν γένει εντυπωσιοθήρες βουλευτές;

Aν έτσι έχουν τα πράγματα πως εξηγείται η νέα διαβεβαίωση του - επιδιώκοντος την ανανέωση- K. Σημίτη για διατήρηση του ισχύοντος εκλογικού συστήματος;

  

Η αδυναμία του αυτονόητου

Κάποτε «η δύναμη του αυτονόητου» ήταν κοινός τόπος σε αυτή τη χώρα. Τώρα ούτε αυτό πλέον ισχύει. Η περιπέτεια του Οδυσσέα και της σημαίας επιβεβαίωσαν ότι το αυτονόητο δεν είναι πλέον αυτονόητο. Ακόμα και όταν το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου τάσσεται υπέρ της αυτονόητης λύσης, ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας αντιδρά στενόκαρδα και ξενοφοβικά. Αν κρίνουμε μόνο από τους τηλεοπτικούς εκπροσώπους αυτού του ρεύματος, δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε.   

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΤ. ΜΑΝΟΥ

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με ενδεχόμενη υποψηφιότητα του κ. Στεφ. Μάνου για το δήμο Αθηναίων στο ραδιοσταθμό ΕΡΑ/ΝΕΤ 105,8 (Γιάννης Παντελάκης), ο Νίκος Μπίστης, επικεφαλής της Ανανεωτικής Εκσυγχρονιστικής Κίνησης της Αριστεράς, τόνισε:

Πρόγραμμα δημοκρατικού εκσυγχρονισμού της κοινωνίας

Σχολιάζοντας τη συνέντευξη του υπουργού Εργασίας Δ. Ρέππα στο Έθνος με τίτλο «Μαζί με την Αριστερά στις εκλογές του 2004», ο επικεφαλής της Ανανεωτικής Εκσυγχρονιστικής Κίνησης της Αριστεράς Νίκος Μπίστης έκανε την παρακάτω δήλωση:

Οι τρεις εκδοχές για την Κεντροαριστερά

  Θεωρητικά, το θέμα της Κεντροαριστεράς έχει προ πολλού εξαντληθεί. Μια οργανωμένη ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού επιβάλλει την μετάβαση από τον άγονο και ανεπαρκή πλέον δικομματισμό σε ένα γόνιμο διπολισμό. Οι ανακατατάξεις στην  Κεντροδεξιά δρομολογήθηκαν με το κόμμα Αβραμόπουλου και είναι  πιθανόν τελικά να οδηγήσουν σε διεύρυνση του ζωτικού χώρου της. Από την άλλη πλευρά, η ανάγκη να αντιστοιχηθεί το πολιτικό υποκείμενο του εκσυγχρονισμού με το εύρος του εκσυγχρονιστικού εγχειρήματος οδηγεί ευθέως στην ανάγκη συγκρότησης της Κεντροαριστεράς.