αεκα.gr


ΑΕΚΑ
Άρθρα

H ώρα της Κεντροαριστεράς

H ώρα της Κεντροαριστεράς

Του Παύλου Αθανασόπουλου, «Ελευθεροτυπία», 27/7/2003

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η υπόθεση της Κεντροαριστεράς έχει χάσει κάτι από την λάμψη της τον τελευταίο καιρό.

Οι συνεχείς φραστικοί όρκοι σ’ αυτήν χωρίς άμεσα πρακτικά αποτελέσματα και κάποιες πολιτικές επιλογές του παρελθόντος που έδωσαν την εντύπωση προσωπικών επιλογών κούρασαν πολλούς ανθρώπους που ενδιαφέρονταν γι’ αυτήν.

Όμως η ανάγκη σύγκλισης όλων των δυνάμεων που έχοντας σοσιαλιστικό και αριστερό προσανατολισμό προσβλέπουν στο εκσυγχρονισμό της χώρας, στην ριζική αλλαγή του βαλτωμένου και διαβρωμένου πολιτικού συστήματος, σε μια σύγχρονη εξωτερική πολιτική χωρίς υπερπατριωτικές εξάρσεις, και σε μια κοινωνικά πιο δίκαιη ανακατανομή του πλούτου είναι και θα είναι επείγουσα αναγκαιότητα για την χώρα. Η επί δεκαετίες συνεχής άσκηση της εξουσίας είναι αναπόφευκτο να δημιουργεί κόπωση, αγκυλώσεις, συντηρητικές νοοτροπίες, αλαζονεία, συμφέροντα. Η προοδευτική παράταξη έχει ανάγκη από νέους ανθρώπους, νέες ιδέες, καινούργιο αέρα.

Στην κοινωνία υπάρχουν δυνάμεις, οργανωμένες ή ανένταχτες, που έχοντας διαφορετικές ιστορικές καταβολές και εμπειρίες, διαφορετικές προελεύσεις, διαφορετική κουλτούρα συγκλίνουν στον βασικό στόχο του εκσυγχρονισμού της χώρας.

Αναμφίβολα το ΠΑΣΟΚ αποτελεί τον κορμό της προοδευτικής παράταξης και σε αυτό ανήκει ο κεντρικός ρόλος. Όμως, παράλληλα με την δική του εσωτερική ανανέωση είναι αναγκαίο να βρει την επαφή και την σύνδεση με όλες αυτές τις ζωντανές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις.

Η επόμενη εκλογική αναμέτρηση πρέπει να δοθεί από μια πολυφωνική παράταξη της Κεντροαριστεράς. Ο Κώστας Σημίτης με την ως τώρα παρουσία και το έργο του προσωποποιεί το εκσυγχρονιστικό πρόταγμα στην χώρα και είναι αυτός που μπορεί να συσπειρώσει όλες τις αναγκαίες δυνάμεις για ένα δεύτερο κύμα εκσυγχρονισμού.

Έφθασε η ώρα για την αντεπίθεση της Κεντροαριστεράς.

Η Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς από την ίδρυσή της πριν τρία περίπου χρόνια έχει σαν κεντρικό στόχο της πολιτικής της παρουσίας την συγκρότηση της πολυφωνικής Κεντροαριστεράς, την σύγκλιση όλων των δυνάμεων του προοδευτικού εκσυγχρονισμού.

Η συμμετοχή του επικεφαλής της Νίκου Μπίστη στην κυβέρνηση, της δίνει τη δυνατότητα να παλέψει γι’ αυτό το στόχο από καλύτερες θέσεις. Γιατί ο Νίκος Μπίστης δεν μπήκε στην κυβέρνηση με δική του απόφαση για να προωθήσει κάποιο προσωπικό του πολιτικό σχέδιο. Μπήκε με απόφαση της ΑΕΚΑ και ως εκπρόσωπος της ΑΕΚΑ.

Με την απόφασή της αυτή η ΑΕΚΑ θέλησε να σπάσει το στερεότυπο που θέλει την Αριστερά πάντα στην γωνία, βολεμένη στον ρόλο του θύματος, να πετροβολάει όλους τους διερχόμενους χωρίς καμία κοινωνική αποτελεσματικότητα. Θέλησε να δείξει ότι η Αριστερά οφείλει να αναλαμβάνει τις ευθύνες που της αναλογούν και να παράγει για την κοινωνία το έργο που μπορεί.

Γι’ αυτό και η απόφαση αυτή πάρθηκε ομόφωνα από την Γραμματεία της ΑΕΚΑ και από την συντριπτική πλειοψηφία της Συντονιστικής Επιτροπής και των μελών. Οι ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού, θορυβούντες πάνω από το ειδικό τους βάρος, δεν μπορούν να αλλάξουν την εικόνα. Είναι άνευ σημασίας.

Βεβαίως η συμμετοχή του Νίκου Μπίστη στην κυβέρνηση δεν αποτελεί υλοποίηση της Κεντροαριστεράς. Είναι ένα θετικό βήμα που συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση. Η υλοποίηση της Κεντροαριστεράς απαιτεί προγραμματικές συγκλίσεις και πολιτικές διεργασίες. Γι’ αυτό η ΑΕΚΑ θα συνεχίσει την αυτόνομη πορεία της. Θα στηρίξει κριτικά το εκσυγχρονιστικό εγχείρημα.

Δεν θα διστάσει να ασκεί κριτική σε οποιοδήποτε κυβερνητικό μέτρο αν κρίνει ότι δεν συμβάλλει στον εκσυγχρονισμό, την κοινωνική δικαιοσύνη, την προώθηση της υπόθεσης της Κεντροαριστεράς. Θα προβάλλει τις δικές της θέσεις, θα κάνει τις δικές της προγραμματικές επεξεργασίες, θα οργανώνει τις δικές της εκδηλώσεις. Θα συνεχίσει τις προσπάθειες της και προς το ΠΑΣΟΚ και προς ομάδες και προσωπικότητες του ευρύτερου χώρου για την προώθηση της Κεντροαριστεράς.

Θα συνεχίσει τις προσπάθειες για την συγκρότηση της επιτροπής της Κεντροαριστεράς, όπου το ΠΑΣΟΚ, η ΑΕΚΑ, ομάδες, συσπειρώσεις, πρόσωπα του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου θα αναζητήσουν προγραμματικές συγκλίσεις και πολιτικές συμφωνίες ώστε η επόμενη εκλογική μάχη να δοθεί νικηφόρα από την παράταξη της Κεντροαριστεράς.

Βιογραφικό του Ν. Μπίστη

Νίκος Μπίστης

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Νίκος Μπίστης γεννήθηκε το 1951. Είναι δικηγόρος. Από μαθητής οργανώθηκε στην Αριστερά. Πήρε μέρος στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα μέσα από τις γραμμές της αντιδικτατορικής Ε.Φ.Ε.Ε. Μέλος της Επιτροπής Κατάληψης της Νομικής Σχολής της Αθήνας το 1973. Φυλακίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου πέρασε στην παρανομία.

Εγκώμιο στην Ελληνική Δημοκρατία. Μετά 27 έτη

Η πτώση της δικτατορίας με βρήκε να επιστρέφω εσπευσμένα στη Σαλονίκη. Στο ταξίδι βρέθηκα χαμένος μέσα σε χαρούμενα πλήθη, άγνωστος ανάμεσα σε αγνώστους που μου χαμογελούσαν, με άγγιζαν, μου έκλειναν το μάτι. Ήταν στιγμές λύτρωσης, στιγμές που δεν ξανάρχονται. Και όμως, η αγαλλίαση ήταν ανάμεικτη με μελαγχολία: Ήταν η γνώση ότι η Κύπρος πλήρωνε για την ευτυχία μου. Ήταν η απειλή του πολέμου που ήξερα ότι δεν ήμασταν σε θέση να διεξάγουμε.

Ο Ποντιακός Ελληνισμός και η πολιτική "χρησιμοποίηση" της Ιστορίας

Εν όψει της 19ης Μαΐου αναζωπυρώθηκε πάλι το ενδιαφέρον για τις διώξεις του Ποντιακού Ελληνισμού κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή και τα αμέσως προηγούμενα χρόνια.

Σε μεγάλο όμως βαθμό, δυστυχώς, αυτή η αναζωπύρωση ενδιαφέροντος δεν φαίνεται να εντάσσεται στα πλαίσια της εθνικής αυτογνωσίας και της αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας .

ΕΛΛΗΝΟ- ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Σχετικά με τη συμφωνία Γ. Παπανδρέου- Ι.Τζεμ για έναρξη ελληνοτουρκικου διαλόγου για το Αιγαίο, η Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση Της Αριστεράς τονίCει:

Η έναρξη ελληνοτουρκικού διαλόγου για τον «σκληρό πυρήνα» των προβλημάτων στο Αιγαίο, αποτελεί μονόδρομο για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή μας.

Οι τρεις εκδοχές για την Κεντροαριστερά

  Θεωρητικά, το θέμα της Κεντροαριστεράς έχει προ πολλού εξαντληθεί. Μια οργανωμένη ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού επιβάλλει την μετάβαση από τον άγονο και ανεπαρκή πλέον δικομματισμό σε ένα γόνιμο διπολισμό. Οι ανακατατάξεις στην  Κεντροδεξιά δρομολογήθηκαν με το κόμμα Αβραμόπουλου και είναι  πιθανόν τελικά να οδηγήσουν σε διεύρυνση του ζωτικού χώρου της. Από την άλλη πλευρά, η ανάγκη να αντιστοιχηθεί το πολιτικό υποκείμενο του εκσυγχρονισμού με το εύρος του εκσυγχρονιστικού εγχειρήματος οδηγεί ευθέως στην ανάγκη συγκρότησης της Κεντροαριστεράς.