αεκα.gr


ΑΕΚΑ
Άρθρα

Η χρηματοδότηση του Ασφαλιστικού

Με αφορμή τις δηλώσεις των υπουργών Οικονομίας και Εργασίας για τη χρηματοδότηση του Ασφαλιστικού η Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς τονίζει:

Χωρίς ριζική μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, η αναγκαία κρατική χρηματοδότηση δεν θα οδηγήσει στην απαιτούμενη βιωσιμότητα του συστήματος ενώ θα συντηρήσει τις ανισότητες και τις αδικίες που υπάρχουν. Αντί οι προτάσεις της κυβέρνησης να οδηγούν σε ένα νέο ασφαλιστικό σύστημα, κινούνται εντός του υφιστάμενου, παρηκμασμένου και υπό κατάρρευση συστήματος. Δυστυχώς τα κυβερνητικά μέτρα αφορούν μόνο τους μισούς ασφαλισμένους αφήνοντας εκτός αλλαγών πολλά “ειδικά ταμεία”, που καταναλώνουν μεγάλο μέρος των λεγόμενων “κοινωνικών πόρων”.

Oρισμένες θετικές προβλέψεις (κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ ασφαλισμένου πριν και μετά το ’93, 37ετία, σχετική ενοποίηση όρων και προϋποθέσεων συνταξιοδότησης, ρυθμίσεις για τις γυναίκες) δεν αντιμετωπίζουν ριζικά το πρόβλημα.

Eίναι γνωστό πως το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα αποτελεί ένα μωσαϊκό ρυθμίσεων που είναι άδικο κοινωνικά ενώ δεν είναι οικονομικά βιώσιμο. Απαιτείται ένα νέο ασφαλιστικό σύστημα το οποίο θα μας έβγαζε από πολλά από τα αδιέξοδα τόσο της περσινής όσο και της φετινής συζήτησης.

Ο καταφανής λαϊκισμός της ΝΔ και η διγλωσσία στην τοποθέτησή της, οι αναχρονιστικές τοποθετήσεις της “εξ αριστερών” αντιπολίτευσης και οι ακραίες συντεχνιακές αντιδράσεις ενός τμήματος του συνδικαλιστικού κινήματος πιέζουν την κυβέρνηση προς λανθασμένη κατεύθυνση και επιτείνουν τα αδιέξοδα.

3/4/02 Το Γραφείο Τύπου

Aδιάφορο αποτέλεσμα;

Aδιάφορο αποτέλεσμα;

του Θοδ. Τσίκα, ΤΑ ΝΕΑ 11/8/2003

 H λαϊκή παροιμία λέει: «Πες μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι». Θα μπορούσαμε να παραφράσουμε: «Πες μου το εκλογικό σύστημα που προτείνεις, να σου πω το πολιτικό σου σχέδιο». Συζήτηση για εκλογικό σύστημα αποκομμένη από την πολιτική πρόταση είναι ή υποκριτική ή εντελώς τεχνική και συνεπώς άνευ αξίας.

Η ποιότητα ζωής στην Αθήνα: πρόβλημα και πρόκληση.

H έλλειψη δημόσιων χώρων και πρασίνου, η ασφυκτική πίεση που εξασκούν τα οχήματα, η άσφαλτος και το τσιμέντο στους κατοίκους των πυκνοκατοικημένων συνοικιών αποτελούν βασικές αιτίες υποβάθμισης της ποιότητας ζωής στην πόλη. Για να αλλάξει ουσιαστικά η κατάσταση που διαμορφώθηκε με ευθύνες της σειράς κυβερνήσεων από δεκαετίες έως σήμερα δεν αρκούν σκόρπια μέτρα. Οι πεζόδρομοι δημιουργούν ευχάριστες γωνιές αλλά οι λίγοι ελεύθεροι χώροι της Αθήνας συνεχίζουν να χτίζονται.